فستینگ = امراض قلبی؟

آیا این تیتر درسته؟

لطفا و حتما برای آگاهی کامل این مطلب رو تا انتها بخونید و ویدیوی ترجمه شده در انتها رو با دقت ببینید. 

خبر زیر در هفته اول فروردین ۱۴۰۳ در واشنگتن پست منتشر شد. آیا اطلاعاتی که بر اساس این خبر چاپ شده علمی هستند؟ معتبر هستند؟

یا دلیل اینه که شرکت‌های تولید داروی امراض قلبی دارند مشتری از دست میدند؟

از کجا بفهمیم کی راست میگه؟

تکلیف ما چیه؟

اول از همه خبر منتشر شده در واشنگتن پست رو مطالعه کنید و در انتها به راه حل توجه کنید.

فستینگ یا همون روزه (نخوردن غذا در یک بازه زمانی مشخص در روز) در چند سال اخیر خیلی معروف شده. منظور از روزه متناوب یا intermittent fasting نوعی از روزه هست که در اون افراد فقط در یک بازه ۸ ساعته در روز غذا می‌خورند. به این ترتیب حدود ۱۶ ساعت در روزه هیچ غذایی خورده نمیشه. به این روش غذا خوردن با ساعت محدود هم گفته میشه.

مطالعات جدید نشون دادن که باید بیشتر حواسمون به این موضوع باشه. در این مطالعات متوجه شدند روزه متناوت در بعضی افراد منجر به امراض قلبی و حتی مرگ شده. این مطالعات و نتایج در انجمن قلب آمریکا در شیکاگو مطرح و بررسی شدند.

داده‌های مطالعه اصلی براساس عادت‌های غذایی ۲۰ هزار نفر در سراسر آمریکا بوده که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۸ مورد بررسی قرار گرفتند. باتوجه به این داده‌ها متوجه شدند افرادی که عادت غذا خوردن در بازه‌ی ۸ ساعت در روز رو داشتند نسبت به سایر افراد که به صورت معمول غذا می‌خوردند، ۹۱ درصد بیشتر به امراض قلبی مبتلا میشدند و به همین خاطر می‌مردند.

همچنین دانشمندان متوجه شدند این میزان از خطر در افرادی که بیماری‌های مزمن یا سرطان دارند هم وجود دارد. افرادی که مشکلات قلبی داشتند، با انجام این فستینگ، ۶۶ درصد بیشتر به خاطر بیماری‌های قلبی یا سکته مردند. افرادی که سرطان داشتند هم با انجام فستینگ نسبت به افرادی که سرطان داشتند اما فست انجام نمی‌دادند، بیشتر در معرض خطر مرگ بودند.

دکتر ویکتور ونز ژانگ، محقق ارشد این مطالعه و رئیس دپارتمان اپیدمیولوژی شانگهای در این زمینه گفته: افرادی که دارای بیماری‌های قلبی و سرطان هستند، اگر می‌خوان روزه متناوب داشته باشن حتما باید با دقت بیشتری این مسئله رو دنبال کنند. باتوجه به تحقیقات، دقت روی نوع غذایی که خورده میشه باید بیشتر از ساعت غذا خوردن باشه.

دکتر ژانگ و همکارانش با انجام مطالعه‌ای می‌خواستند بدونن غذا خوردن در یک بازه‌ی زمانی بخصوص در روز چه تاثیری روی طول عمر داره. مخصوصا روی بیماری‌هایی مثل بیماری‌های قلبی. اون‌ها از نتایج به دست اومده حیرت زده شدند.

«ما انتظار داشتیم تاثیرات روزه متناوب در دراز مدت باعث سلامت بدن و پایین اومدن ریسک بیماری‌های قلبی بشه، اما اینطور نبود.»

کاهش عضلات بدن

داده‌های این مطالعه توضیحی برای افزایش ریسک سلامت افراد نداشتند. اما داده‌ها نشون دادند افرادی که الگوی غذایی ۱۶:۸ رو انجام می‌دادند نسبت به افرادی که ساعات بیشتری در روز غذا می‌خوردند، توده عضلانی بیشتری داشتند. این نتایج با مقاله‌ی دیگه‌ای همراستا بود. با توجه به نتایج این مقاله افرادی که طی ۳ ماه از روزه متناوب پیروی کردند، نسبت به افراد عادی، کاهش توده عضلانی داشتند.

توده عضلانی با افزایش سن اهمیت بیشتری داره. داشتن عضلات مناسب می‌تونه از خطر افتادن و آسیب‌ها جلوگیری کنه و همچنین باعث پشتیبانی از سوخت و ساز بدن میشه. داشتن توده عضلانی کم، باعث میشه ریسک بیماری و همچنین مرگ به خاطر بیماری‌های قلبی بیشتر بشه.

دکتر ژانگ تاکید کرد این داده‌ها قطعی نیستند و نمیشه این دلایل رو قطعی دونست چون این داده‌ها با توجه به گزارش خود افراد برداشت شدند. خیلی از رفتار‌های فردی در این داده‌ها دخیل بوده و همچنین امکان گزارش غلط هم وجود داره.

سخن پایانی

مقالات متعددی وجود داره که اثبات می‌کنه و میگه فستینگ برای سلامت کلی بدن بسیار مناسبه. با جستجوی فست یا فستینگ در وبسایت ما و همچنین بررسی موضوعات در منو، می‌تونید کلی از این مطالب رو ببینید و بخونید.

راه حل کلی در مورد این موضوع اینه که بدن هر فرد متفاوته. برای همین نمیشه یه نسخه کلی برای همه نوشت. بهترین راه اینه که قبل از شروع فستینگ، آزمایش‌های لازم رو انجام بدیم. بعد از شروع فست، هر ۳ ماه خودمون رو آزمایش کنیم تا از میزان سلامت و التهاب درونی خودمون مطلع بشیم. اینطوری متوجه میشیم که آيا فستینگ برای ما مناسبه یا بهمون ضرر می‌زنه.

لینک مقاله در واشنگتن پست